Radius Başı Kırığı Görüntüleme Bulguları: Yağ Yastığı İşareti ve Mason Sınıflaması

Mason sınıflaması, radial baş kırıklarını dört tipe ayırır. Tip I kırıklar deplase olmayan ya da minimal deplase olan (<2 mm) ve mekanik blok yapmayan kırıklardır; bunlar erken mobilizasyonla ameliyatsız tedavi edilir. Tip II kırıklar >2 mm deplase veya >30 derece açılanmalı kırıklardır ve önkol rotasyonunda mekanik blok varsa tespit gerekebilir. Tip III kırıklar, tüm radial başı tutan parçalı kırıklardır ve genellikle tespitten ziyade radial baş replasmanı gerektirir. Johnston tarafından eklenen Tip IV kırıklar, dirsek çıkığıyla birlikte olan herhangi bir radial baş kırığıdır ve instabiliteyi ve tedavi karmaşıklığını belirgin artırır.

Travma sonrası lateral dirsek röntgeninde görülen posterior (yelken işareti) yağ yastığı, eklem efüzyonunu ve görünmeyen gizli bir kırığı, çoğu zaman radial baş kırığını düşündürür; kırık hattı görünmese bile. Anterior yağ yastığının yükselmiş ve yelken şeklinde görünmesi de efüzyonu destekler. Röntgenler şüpheli ise ve klinik olarak kırık düşünülüyorsa, BT fragman boyutu, deplasman ve parçalanmayı göstererek üstün kırık karakterizasyonu sağlar ve cerrahi planlama için gereklidir. MR, eşlik eden bağ yaralanmaları veya kıkırdak hasarının değerlendirilmesi gerektiğinde yararlıdır.

Evet. Radius başı kırıkları sıklıkla dirsek ve ön koldaki diğer yaralanmalarla birlikte görülür. Korkunç üçlü yaralanma; dirsek çıkığı, radius başı kırığı ve koronoid kırığını bir araya getirir ve kapsamlı cerrahi rekonstrüksiyon gerektiren multiplanar instabilite oluşturur. Essex-Lopresti yaralanması, radius başı kırığı ile interosseöz membran ve distal radioulnar eklemde bozulmayı içerir; radius başı çıkarılıp yerine konmazsa radiusun proksimale migrasyonuna yol açar. Medial kollateral bağ yırtıkları, radius başı kırıklarına sıklıkla eşlik eder ve floroskopik valgus stres testi ile değerlendirilmelidir.