Dirsek MR'da AI destekli kubital tünel sendromu tespiti. Ulnar sinir sıkışmasını, subluksasyonu ve medial epikondil anomalilerini belirler. 4 AI modeli sinir sinyal değişikliklerini ve çevre yumuşak dokuyu değerlendirir.
Kübital tünel sendromu, periferik sinir sıkışmalarının en sık ikinci nedenidir ve ulnar sinirin medial dirsek düzeyinde sıkışmasını içerir. Sinir, medial epikondilin arkasından kübital tünelden geçer. AI konsorsiyumumuz ulnar sinir morfolojisini, sinyal değişikliklerini, subluksasyonu değerlendirir ve osteofitler, ganglionlar ya da anconeus epitrochlearis kası gibi sıkıştırıcı patolojileri saptar.
Ulnar sinir, medial dirsekteki kubital tünelden geçer; bu fibrokemik kanal önde medial epikondil, arkada olekranon ve üstte Osborne’un arkus ligamenti (kubital tünel retinakulum) ile sınırlıdır. Sinir en çok Osborne ligamanı düzeyinde hassastır; çünkü kanal dirsek fleksiyonunda daralır. Ulnar sinir boyunca ek sıkışma alanları arasında proksimalde Struthers arkadı ve distalde fleksör karpi ulnaris aponevrozu yer alır. İletim bloğunun dirsek segmentine lokalize edildiği elektrodiagnostik çalışmalar tanıyı doğrular.
Kübital tünel sendromu, dirsekte ulnar siniri sıkıştırır ve hem dorsal kutanöz dalı (küçük parmağın ve ulnar yüz yüzük parmağının sırt tarafındaki duyuyu sağlar) hem de fleksor karpi ulnarise giden motor dalı etkiler; buna karşılık bilekte Guyon kanalındaki ulnar tünel sendromu dorsal kutanöz dalı ve fleksor karpi ulnarisi korur. Bu nedenle elin ulnar tarafındaki sırt duyusunda kayıp, dirsek düzeyinde bir lezyonu düşündürürken; sırt el duyusu korunmuşken intrinsik kas güçsüzlüğü ve küçük parmakta duyu kaybı olması, ganglion kisti, hamat kancası kırığı veya ulnar arter trombozu kaynaklı olabilecek bilek düzeyinde bir sıkışmayı düşündürür.
Basit in-situ dekompresyon, Osborne ligamanını ve çevre fasiyal kısıtlamaları, siniri yer değiştirmeden serbestleştirir; bu da onu daha düşük komplikasyon oranları avantajıyla hafif-orta derece hastalıkta etkili kılar. Medial epikondilektomi, dirsek fleksiyonu sırasında sinir üzerindeki makara etkisini ortadan kaldırmak için medial epikondili çıkarır. Anterior transpozisyon, siniri medial epikondilin önüne subkutan, intramüsküler veya submüsküler planda yeniden konumlandırarak fleksiyon sırasında sinir üzerindeki gerginliği azaltır; sinir subluksasyonu olan veya önceki dekompresyon sonrası yineleyen olgularda submüsküler transpozisyon tercih edilir. Tüm teknikler hafif hastalıkta benzer sonuçlar gösterir, ancak sabit intrinsik güçsüzlüğü olan ağır olgularda teknikten bağımsız olarak prognoz temkinlidir.
Özel, AI destekli analiz için MR veya röntgen DICOM dosyalarınızı yükleyin. 4 model bağımsız olarak analiz eder — tüm veriler tarayıcınızda kalır.
Yükle ve Analiz EtTıbbi Uyarı: Bu sayfa yalnızca bilgilendirme ve eğitim amaçlıdır. Tıbbi tavsiye, tanı veya tedavi niteliği taşımaz. AI tarafından üretilen analizlerde hata olabilir. Tıbbi kararlar için her zaman yetkin bir sağlık profesyoneline danışın. Tam Sorumluluk Reddi